Kiedy 20 lat temu Michel Montignac wydał pierwsza książkę dotyczącą kontrolowania masy ciała, nadwaga była traktowana głównie jako problem natury estetycznej.

Dopiero w roku 1997 Światowa Organizacja Zdrowia oficjalnie uznała otyłość za zjawisko powszechne, dotykające ludzi na całym świecie i w istotny sposób podwyższające ryzyko wystąpienia rozmaitych problemów ze zdrowiem. Problem kontroli masy ciała stal się przedmiotem publicznej troski. Specjaliści od żywienia i dietetycy przez ostatnie 50 lat twierdzili, ze jesteśmy otyli z własnej winy, ponieważ jemy za dużo – szczególnie tłuszczów (tj. przyswajamy zbyt wiele kalorii) i za mało ćwiczymy. Okazało się jednak, ze jest wręcz przeciwnie, czego dowodzą wyniki najnowszych badan.

Choć od lat 60. XX wieku dzienne spożycie kalorii w krajach zachodnich spadło od 25 do 35% zaś odsetek osób otyłych wzrósł w tym samym czasie o 400%!

Setki prowadzonych w ciągu ostatnich 25 lat badan naukowych wykazały, że za otyłość odpowiedzialne są hormony – przede wszystkim insulina, której nadmierne wydzielanie prowadzi do hiperinsulinizmu.

W ciągu ostatnich dekad w krajach zachodnich radykalnie zmienił się sposób odżywiania. Pojawiły się nowe produkty, nieznane naszym przodkom. Zmianie uległa także jakość żywności – przede wszystkim za sprawa wdrożenia nowych, przemysłowych metod jej przetwarzania i produkcji. Pokarmy, które obecnie najczęściej spożywamy, wpływają znacząco na nasz metabolizm, skłaniając organizm do przetwarzania ich w tłuszcz zapasowy i zaburzając naturalne procesy wykorzystywania otrzymywanej energii.

Dlatego właśnie, opierając się na wynikach badan naukowych, Michel Montignac opracował model diety, której podstawą jest nauczenie ludzi dobierania odpowiednich produktów, wyzwalających pożądane reakcje metaboliczne, pozwalających organizmowi wydajnie korzystać z dostarczanej mu energii i zapobiegających nadmiernemu odkładaniu tłuszczu.

Choć propagowane przez Michela Montignaca zasady dotyczą wszystkich grup pokarmów, należy zapamiętać, ze największe znaczenie ma wybór produktów węglowodanowych.

Niestety, wokół tej grupy pokarmów wciąż istnieje wiele nieporozumień, na przykład dotyczących wpływu na organizm cukrów szybko i wolno przyswajalnych. Dla naszego metabolizmu nie ma znaczenia, czy cukier jest prosty, czy złożony.
Jedynym kryterium, które należy stosować w odniesieniu do produktów węglowodanowych, jest ich indeks glikemiczny .

Michel Montignac włączył pomysł indeksu glikemicznego do programu diety. Uzyskane wyniki były tak spektakularne, ze indeks glikemiczny stal się kluczowym elementem branym pod uwagę w zalecanym przez Michela Montignaca sposobie odżywiania się.

Michel Montignac był pierwsza osoba, która zaproponowala wykorzystanie indeksu glikemicznego w kontroli masy ciała. Metoda Montignac jest jedyną całkowicie zrównoważoną „dietą”.

Przez lata uważano, ze aby stracić na wadze, należy powstrzymać się od spożywania niektórych produktów żywnościowych, przede wszystkim bogatych w węglowodany. To podejście okazało się błędne: diety niskokaloryczne (niskotluszczowe) okazały się całkowitym nieporozumieniem – odsetek osób otyłych wzrósł od lat 60-tych XX wieku o 400%!

Pojawienie się w latach 70. diety Atkinsa zapoczątkowało nowy trend. Dietetycy zaczęli zalecać ludziom otyłym spożywanie jak największej ilości tłuszczów i całkowita rezygnacje z węglowodanów. Ten typ diety (pod różnymi nazwami) wciąż jest bardzo popularny w wielu krajach. Osoby, które się na nią zdecydowały, wprawdzie chudną, ale nie jest to proces trwały. Musza tez liczyć się z wystąpieniem wielu problemów zdrowotnych, szczególnie dotyczących układu sercowo – naczyniowego.

W przeciwieństwie do omówionych wyżej diet, Metoda Montignac pozwala stracić na wadze i pozostać szczupłym, nie rezygnując jednocześnie ze spożywania szerokiej gamy produktów. Jest świetnie zbilansowana, ponieważ nie wymaga odstawienia węglowodanów ani tłuszczów, a wręcz zachęca do spożywania odpowiedniej ich ilości. Uczy nas, jak mądrze dobierać pokarmy, kierując się dwiema podstawowymi zasadami:

1) Węglowodany wybieramy na podstawie ich Indeksu Glikemicznego (GI).Produkty o niskim IG pomagają nam szybko stracić na wadze.

2) Wybór tłuszczów zależy od ich wpływu na układ sercowo – naczyniowy. Określone ich rodzaje istotnie zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób serca i ułatwiają chudniecie.

Badania wykazały, ze Metoda Montignac pozwala na osiągniecie szybkich i trwałych wyników. Pomaga tez w zmniejszaniu ryzyka zapadnięcia na niektóre dolegliwości o podłożu metabolicznym, szczególnie choroby serca, będące jedna z głównych przyczyn zgonów w wielu krajach wysoko uprzemysłowionych. Metoda Montignac nie tylko pozwala łatwo stracić nadmiar kilogramów, ale umożliwia zachowanie zdrowia i nie odbiera przyjemności, jaka daje jedzenie. Jest tez oparta na naukowych podstawach, a jej skuteczność została udowodniona w licznych badaniach.

Założenia Metody Montignac pozwalają dostrzec zagrożenia związane ze spożywaniem niektórych rodzajów produktów oraz zmiana nawyków żywieniowych i pomagają w walce o prawo konsumentów do zdrowej żywności.

Dieta, która nie jest dieta
Metoda Montignac nie jest dieta w tradycyjnym znaczeniu tego słowa. Podczas diety spożywamy ograniczona ilość produktów i dlatego czas jej trwania musi być ograniczony.

Metoda Montignac nie stawia ograniczeń w ilości spożywanego pokarmu. Jest zrównoważoną. Polega na odpowiednim doborze produktów ze wszystkich grup: tłuszczów, węglowodanów i białek. Ważna jest ich wartość odżywcza (charakterystyka fizykochemiczna), zdolność do powstrzymania naszego organizmu przed magazynowaniem zapasów oraz rola w zapobieganiu cukrzycy oraz chorobom układu sercowo – naczyniowego.

Badania naukowe wykazały, ze nawet u osób cierpiących na powyższe dolegliwości, stosowanie Metody Montignac może spowodować znaczącą poprawę stanu zdrowia.

Metoda Montignac oznacza zmianę nawyków żywieniowych.

Uczy nas, jak jeść, aby osiągnąć następujące cele:
» stracić na wadze,
» zapobiec efektowi jo-jo,
» zapobiec cukrzycy typu II,
» zmniejszyć ryzyko chorób układu sercowo – naczyniowego.

Czego uczy nas Metoda Montignac?
Metoda Montignac pozwala nam uswiadomic sobie falsz pokutujacego powszechnie mniemania, ze tyjemy, poniewaz przyjmujemy za dużo kalorii. Choć zostało udowodnione, iż jest inaczej, opinia ta wciąż jest rozpowszechniana przez wielu dietetyków.
Metoda Montignac uczy nas wybierać pokarmy wartościowe, czyli posiadające dużą wartość odżywczą i wpływające korzystnie na nasz organizm.
Najlepsze produkty węglowodanowe to te o niskim indeksie glikemicznym
Jakość tłuszczów zależy od ich budowy chemicznej:

Najzdrowsze są kwasy tłuszczowe wielonienasycone omega 3 (występujące na przykład w rybach) oraz kwasy tłuszczowe jednonienasycone (na przykład oliwa).

Należy unikać nasyconych kwasów tłuszczowych.
W produktach białkowych ważne jest ich pochodzenie (roślinne lub zwierzęce), ich wzajemny wpływ na siebie oraz wywoływana przez nie reakcja organizmu (hiperinsulinizm).

Jak stosować Metodę Montignac?
Metoda Montignac dzieli się na dwie fazy:

Faza I: tracenie na wadze
Jej długość waha się w zależności od liczby kilogramów, która chcemy stracić. Oprócz wybierania odpowiednich tłuszczów i białek, jej istotnym elementem jest spożywanie właściwych produktów węglowodanowych, o indeksie glikemicznym wynoszącym 35 lub mniej. Ma to zapewnić, że spożywane posiłki nie będą powodowały gwałtownego wzrostu poziomu cukru we krwi. Uważne dobieranie produktów żywnościowych nie tylko zapobiega gromadzeniu przez organizm tłuszczu, ale także uruchamia mechanizmy rozkładające jego nadmiar i pozwalające na wykorzystanie go.

Faza II: zachowanie prawidłowej masy ciała
Także w tej fazie wybieramy węglowodany, kierując się ich indeksem glikemicznym, jednakże ich wybór jest poszerzony. Możemy także posłużyć się nowa metoda szacowania efektów spożycia węglowodanów, tak zwanym ładunkiem glikemicznym, łączącym informacje o indeksie glikemicznym produktu oraz ilości zawartych w nim czystych węglowodanów. Pozwala to na jedzenie rozmaitych pokarmów węglowodanowych, nawet tych o wysokim IG.

Metoda Montignac nie jest panaceum na cale zło, jednak obecnie uważa się ja za najbardziej skuteczna alternatywę klasycznych diet.
Metoda Montignac oparta jest na wynikach badan naukowych, prowadzonych przez ostatnie 20 lat. Przy jej udoskonalaniu wykorzystano doświadczenia osób, które ja stosowały oraz lekarzy, przepisujących ja swym pacjentom.
Montignac jako pierwszy zaproponował wykorzystanie indeksu glikemicznego w profilaktyce i leczeniu otyłości. Jego koncepcje szybko podchwycili inni eksperci od żywienia i obecnie jest ona znana i propagowana przez wielu lekarzy oraz naukowców na całym świecie.
Metoda Montignac pozwala osiągnąć znakomite rezultaty bez występowania niepożądanych efektów ubocznych i jest niezwykle cennym i skutecznym narzędziem, pozwalającym na pozbycie się problemów z nadwaga.

! Ostrzeżenia dotyczące błedniej interpretacji koncepcji indeksu glikemicznego

Indeks glikemiczny jest wartością uśrednioną!
Wartość IG uzyskuje się, dokonując pomiaru glikemii u grupy osób i wyliczając średnią z otrzymanych danych. Jest także średnią wartością dla różnych produktów należących do jednej kategorii.

GI takich samych produktów zbożowych może być inne, w zależności od wielu czynników, na przykład zawartości białka i błonnika.
W tabelach zamieszczono wartości uśrednione. IG białej maki wynosi 69±6, co oznacza, ze jego wartość maksymalna może wynosić 75, a minimalna 65.

Indeks glikemiczny jest wartością średnią, stosowana po to, by ułatwić nam dokonanie właściwego wyboru.
Indeksy glikemiczne można podzielnic na trzy grupy:

Niski GI – Poniżej 35

Średni – miedzy 35 a 50

Wysoki – powyżej 50

Należy tez zwrócić uwagę na sprzeczne informacje pojawiające się w rozmaitych tabelach.

Kiedy opracowywano koncepcje indeksu glikemicznego, zaproponowano dwie metody jego ustalania. Część naukowców chciała, aby konstruując tablice za wartość referencyjna przyjąć te dla białego pieczywa, oznaczając ja jako 100. Inni glosowali za przydzieleniem tej liczby glukozie. Pierwsza propozycja została w końcu odrzucona, ponieważ indeks gliekmiczny białego chleba może ulegać zmianie w zależności od pochodzenia ziarna, z którego uzyskano make, przebiegu procesu fermentacji i pieczenia.
Wybór glukozy jako punktu odniesienia okazał się trafny, gdyż jest ona całkowicie wchłaniana w jelicie.

W literaturze i Internecie można znaleźć tablice z indeksami glikemicznymi wyliczonymi względem obu wartości przyjętych jako referencyjne i trudno jest zweryfikować źródło zawartych w nich informacji. Zdarzają się tez przypadki, kiedy odmiennie obliczone indeksy glikemiczne znajdują się w jednej tabeli. Dlatego zalecamy korzystanie wyłącznie ze sprawdzonych, naukowych źródeł.

Na stronie WWW.montignac.com zamieszczono tabele IG, w których podano średnie wartości uzyskane podczas badan naukowych. Oczywiście lista pokarmów nie jest wyczerpująca i stale się rozrasta.

Produkty o średniej wartości indeksu glikemicznego (więcej tabel znajdą Państwo na stronie WWW.montignac.com)

Na polskim rynku dostępne są produkowane we Francji delikatesowe produkty spożywcze pod marką Montignac, więcej informacji na temat produktów znajdą Państwo na stronie WWW.naturalia.pl. W dobrych księgarniach dostępne są też liczne książki autorstwa Michela Montignaca.